လြမ္းဆြတ္အမွတ္တရ စေန
ကမာပုလဲ
အဲဒီေန႔က
ကမၻာႀကီးဟာ စေနေန႔ ျဖစ္သြားတယ္။
စေနေန႔ဟာ
ပန္းေသြးေရာင္ အေႏြးအကၤ်ီတထည္ျဖစ္တယ္
စက္ဘီးကေလးတစီးျဖစ္တယ္
သနပ္ခါး ပါးကြက္ၾကားနဲ႔
ညိဳညိဳေခ်ာေခ်ာ ေကာင္မေလးလည္းျဖစ္တယ္
(က်ေနာ့္ဘက္က တဘက္သတ္ခ်စ္ေနလို႔ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့)။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
မနက္ျဖန္ကို ခ်ေရာင္းေနတဲ့ လူေတြကို ထမ္းပိုး
စကားႀကီး စကားက်ယ္ေျပာေနတဲ့
လူ႔ေလွ်ာေမြးေတြ အေလ့က်ေပ်ာ္ရာ
ၿမိဳင္သာယာလည္းျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
ဘ၀ကို
ရင္းစားစရာ ခႏၶာကိုယ္ကလြဲလို႔
တလြဲဆံပင္ေကာင္းေနတဲ့ လူေတြ
တြင္က်ယ္ေနတဲ့အရပ္ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
ေရေလာင္းေပါင္းသင္ဖို႔ကို ေမ့ေနတဲ့
ဥယ်ာဥ္မွဴးတေယာက္ရဲ႕လက္ထဲ
ႏြမ္းလ်ရင္ကြဲနာက်ေနတဲ့
ပန္းတပြင့္ရဲ႕ အနာဂတ္ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
ဖူးရမလို ပြင့္ရမလို
ငံုရမလို ျမံဳရမလုိ
ေရမ၀တဲ့ မိခင္ႏို႔အံုကို
အတင္းငံုကာ စို႔ေနတဲ့
ကေလးတေယာက္လုိ ခေရပြင့္ေလးေတြျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
လြတ္ေျမာက္ေရးတုိက္ပြဲေတြျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
အလံတလက္ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
သမိုင္းျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
အသစ္အသစ္ေတြျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
တိုင္တည္သစၥာေတးေတြျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
သူရဲေကာင္းေတြ က်ဆံုးတဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
လမ္းခြဲေတြေ၀ အဆိပ္သင့္ညေနေတြျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
ေသတေန႔ ရွင္တေန႔ကို
ငတ္မြတ္စိမ္ေခၚေနတဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
ေညာင္ညိဳပင္ လမ္းခြဲေနတဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
ရန္သူစစ္စစ္နဲ႔ မိတ္ေဆြစစ္စစ္ကို
ခြဲျခားေနတဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
အနာဂတ္စစ္စစ္ကို ေမြးဖြားဖို႔
သစၥာတရားကို ကိုယ္၀န္ေဆာင္တဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစေနေန႔ဟာ
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီလည္းျဖစ္တယ္။
စေနေန႔ဟာ
ပန္းေသြးေရာင္ အေႏြးအက်ႌတထည္
စက္ဘီးကေလးတစီး
သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားနဲ႔
ညိဳညိဳေခ်ာေခ်ာ ေကာင္မေလးတေယာက္လည္းျဖစ္တယ္ ။ ။
ကမာပုလဲ
၂၀၀၈
Posted by ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ at 12:50 AM
Tuesday, September 9, 2008
လြမ္းဆြတ္အမွတ္တရ စေန
Saturday, September 6, 2008
မိုးစိမ္း
ကမာပုလဲ
မိုးေတြ
သည္းသည္းလႈပ္ေအာင္ ႐ြာသြန္းခဲ့တဲ့
လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္က …။
ငါတို႔
ဆုလာဘ္အျဖစ္ ရထားတဲ့
ေျမကမၻာေပၚ …
ဘ၀ေတြ ႐ႊဲ႐ႊဲစုိေအာင္
႐ြာခဲ့ဖူးတယ္။
အဲဒီကစလို႔
အားေကာင္းေမာင္းသန္ ဖူးပြင့္ခဲ့တဲ့
အိပ္မက္တူရာ ခ်စ္သူမ်ား …။
ခုေတာ့
မိုးက …
႐ြာပံုလည္း မ႐ိုးဘူး
သည္းပံုကလည္း တိုေရရွားေရ
ဒီလို … တစစနဲ႔
ရွားပါးေပ်ာက္ကြယ္ ေပ်ာ္႐ႊင္ဖြယ္ရာေန႔ရက္မ်ား …
အခ်စ္ေရ …
မိုးကပဲ … ကႏၱာရဆန္ေနသလား
ဒို႔တေတြကပဲ
အိပ္မက္ေတြအေပၚ သစၥာေဖာက္ေနတာလား
ေျဖကြယ္ … ။ ။
ကမာပုလဲ
Posted by ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ at 2:21 AM
from Dr.Lun Swe Blog
Tuesday, April 22, 2008
အေမြ
ေန၀င္လိုက္ ၊ လထြက္လိုက္နဲ ့
ႏွစ္ေတြသာ ၊ အလီလီေျပာင္းခဲ့တယ္။
မင္းတို ့အဖိုး ၊ မင္းတို ့အေဖေတြ
ကယ္တင္ရွင္ကိုေစာင့္ရင္း ၊ အိပ္မက္ထဲအခ်ိန္ကုန္ခဲ့တယ္။
မင္းတို ့ေခတ္ ၊ ဂလိုဘယ္လိုက္မွာ
စစ္ဘီလူးေတြကိုဖယ္ရွားနိုင္ကာမွ
တို ့တိုင္းျပည္အနာဂါတ္ ၊ အာရွမွာရင္ေဘာင္တန္းနိုင္မယ္။
မင္းတို ့လည္း ၊ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး
ပိုက္တရာ ၊ ေဘာဒ္ဂါနဲ ့အခ်ိန္ျဖဳန္းေနရင္
စစ္ကၽြန္ဘ၀ဆိုးေမြကိုသာ ၊ မင္းတို ့သား ၊ ေျမးေတြကို
လက္ဆင့္ကမ္းနိုင္မွာ။
အိုက္စံ မြန္းလြဲ ၃း၁၅ ( ၂၃ ၊ ၁၁ ၊ ၂၀၀၇ )
အာဏာရွင္ေတြရဲ့ေန၀င္ခ်ိန္
ဥဒယ
မလြတ္လပ္ခဲ့ၾကတာက ၊ လြတ္လပ္ေရးရကထဲကေပါ့၊
အၾကံဥာဏ္ေတြပက္စက္ ၊ လုိခ်င္ရင္တိုက္ဟဲ့လုိ ့၊
အာဏာရုးေတြ ၊ ရန္မီးေမႊးခဲ့ၾကလုိ ့ေပါ့ ။
အမိေျမဟာဒါဏ္ရာဗလပြ ၊ ညီေနာင္ေတြကြဲၾက ၊
ငါမနိုင္ရင္ ထပ္ျပီးေရြး ၊ ေပြလိမ္ရွဳပ္တဲ့မ်ဳိးေစ့ ၊
ခ်ခဲ့တာ နိုင္ငံေရးပ႑ိတ ၊ အဲဒီကထဲကေပါ့ ။
အစမေကာင္းလို ့၊ အေႏွာင္းမေသခ်ာ ၊
လက္ေထာက္ခ်လုိ ့ ၊ စစ္ေခြးကိုလမ္းျပ ၊
ဓါးျပတိုက္ခံလိုက္ရတာ ၊ တုိ ့ဘိုးဘြားအိမ္ေပါ့ ။
ဇူလိုင္ စက္တင္ဘာ ၊ အဖုိးကေနေျမး ၊
ကၽြန္သက္ကရွည္ ၊ အရွဳံးနဲ ့တိုက္ေနရေပမဲ့ ၊
ေတာ္လွန္တဲ့မ်ဳိးဆက္ ၊ တုိ ့လက္ထက္မွာ ၊
စစ္မ်ဳိးကိုျဖဳတ္ခဲ့မယ္ ၊ မင္းတုိ ့ရဲ့ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္ျပီ .. ေဟ့ ….
၂၃.၁၂.၂၀၀၇ နံနက္ ၂ း ၀၅
မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဇူလိုင္သည္ ၁၉၆၂ ဇူလိုင္ ၇ ကိုဆိုလိုသည္။
စက္တင္ဘာသည္ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာကိုဆိုလိုသည္။
